Perski Taniec Neoklasyczny powstawał od około lat 70 ubiegłego wieku. Jest stylem który łączy w sobie tradycyjne kroki perskie , kroki z pozostałych tańców Szlaku Jedwabnego a także wpływy Tańca Klasycznego („Baletu”) w estetyce a także współczesny, zachodni sposób interpretacji muzyki (stąd „neo” klasyczy). W tańcu tym też kładzie się duży nacisk na ekspresję emocji. Neoklasyka jest najbardziej spektakularnym i eleganckim stylem tańca perskiego. Charakteryzuje się płynnymi przejściami i wykorzystaniem przestrzeni oraz bardzo kobiecą pracą rąk i tułowia. Taniec ten zazwyczaj tańczy się do klasycznej muzyki perskiej lub współczesnej , ale opartej na klasycznych założeniach. Tancerka staje się wcieleniem muzyki ze wszystkimi jej subtelnościami i płynie po scenie niczym motyl. Jeśli chcesz poczuć się jak księżniczka z orientalnych baśni – to właśnie perska Neoklasyka jest dla Ciebie!

Obecnie tańce Iranu możemy podzielić na 4 grupy – tańce liniowe i łańcuchowe (do których zalicza się większość tańców folklorystycznych), tańce rytualne (związane z sufizmem i erfan – czyli gnozą i mistycyzmem muzułmańskim, ale również rytualne tańce wojenne oraz zar), miejskie tańce użytkowe (folklor miejski taki jak baba karam, szateri i współczesny perski pop) oraz wirtuozerskie improwizowane solo (rekonstruowane style tańca dworskiego a także styl neoklasyczny i inne współcześnie stworzone style). Taniec perski charakteryzuje się gracją i płynnym ruchem. W przeciwieństwie do tańca orientalnego („tańca brzucha”), z którym jest często mylony, skupia się głównie na ruchach ramion i korpusu. Ruch jest wdzięczny, zwiewny i subtelny. Nie jest jednak pozbawiony rytmu – kroki nóg są silnie związane z najpopularniejszym rytmem muzyki perskiej ( 6/8 ) bardzo przypominają kroki walcowe.

Zalety tańca perskiego:
– uczy gracji i kobiecości pozbawionej wulgarności;
– uczy akceptacji i uwielbienia dla własnego ciała;
– jest ciekawym uzupełnieniem dla tancerek orientalnych;
– alternatywa dla kobiet które kochają muzykę orientalną ale wolą tańczyć w całkowicie zakrywających kostiumach;
– jest doskonałym sposobem na rozwijanie wyobraźni ruchowej i koordynacji, szczególnie dla tancerzy innych technik;
– pomaga oswoić błędnik, wypracowuje poczucie równowagi , koordynację i świadomość ciała;
– nie obciąża stawów w takim stopniu jak inne techniki;
– pomaga poznać kulturę perską i jej niuanse;
– nadaje się dla osób w każdym wieku i na każdym poziomie tanecznego zaawansowania;
– tańczenie tej techniki sprawia przyjemność zarówno fizyczną, jak i duchową;
– jest rzadkim i unikalnym hobby, które wyróżni Cię z tłumu.